/smacznego oglądania życzy /polishchaser1
/FILM STWORZONY /PRZEZ MNÓSTWO LUDZI
/Czy kiedykolwiek czułeś, /że jesteś inny niż wszyscy?
/Jak gdybyś mógł dać /światu coś wyjątkowego...
/gdyby tylko ktokolwiek /zechciał na to spojrzeć.
/Więc dokładnie wiesz /jak to jest...
/być mną.
Śmiało, Flint.
Co jest największym problem trapiącym dziś naszą społeczność?
Rozwiązane sznurowadła.
I dlatego właśnie wynalazłem alternatywne obuwie bezsznurówkowe.
Buty w sprayu.
- Voila. - Ale fajne.
Jak je zdejmiesz, kujonie?
Co za dziwak. Próbuje być mądry, a to obciachowe.
/Tamtego dnia chciałem /uciec precz.
/Ale nie da się uciec /od własnych stóp.
/TYLKO DLA NAUKOWCÓW
Nie każda sardynka potrafi pływać.
Tato, nie rozumiem tych rybnych metafor.
/- Co ja takiego powiedziałem? /- Nie martw się.
Kochanie, myślę, że twoje buty są wspaniałe.
Każdy ma mnie za dziwaka.
Co z tego?
Pewnie ich też mieli za dziwaków.
Ale to ich nie powstrzymało.
Miałam ci to dać na urodziny.
Prawdziwy fartuch laboratoryjny.
Taki, jaki noszą prawdziwi naukowcy.
Pasuje idealnie.
Świat potrzebuje twojej oryginalności, Flint.
Musisz po prostu do tego dorosnąć.
I wiem, że kiedyś stworzysz wielkie rzeczy.
/NAJWIĘKSZY WYNALAZCA W HISTORII
/Od tamtej chwili...
/byłem zdecydowany wynaleźć /coś niezwykłego.
Zdalny telewizor.
/I udane wybicie.
/W końcu.
Odłysiacz.
/Latający samochód.
Małpomyśli tłumacz.
/- Głodny. Głodny. - Cóż za mądrość.
Nie, Steve. Nie, nie, nie! Nie, proszę! Zostaw to...
Ptakoszczury.
Co słychać malutki?
/Flincie Lockwood.
/Moim marzeniem było pomóc /rodzinnemu miasteczku,..
/maleńkiej wysepce skrytej pod /"A " w "Atlantycki"...
/zwanej Jedzeniowo.
/Byliśmy sławni z powodu sardynek,..
/aż do dnia zamknięcia fabryki /"Sardynki Dzidziusia Brenta".
/Zaraz po tym jak cały świat /doszedł do wniosku, że sardynki...
/są obrzydliwe.
/SARDYNKI SĄ OBRZYDLIWE
/Wkrótce skazani byliśmy na jedzenie /przez nikogo nie chcianych sardynek.
/Duszone, smażone, gotowane, suszone, /w formie słodyczy i soku.
/Życie stało się szare /i pobawione smaku.
/I gdy wszystko wydawało się stracone, /spojrzałem w oczy porażce,..
/i odnalazłem nadzieję.
/KLOPSIKI I INNE /ZJAWISKA POGODOWE
/Nazywam się Flint Lockwood.
/Byłem o krok od /wynalezienia maszyny...
/która zamienia wodę...
/w jedzenie.
Steve, mój najlepszy przyjacielu i zaufany współpracowniku.
/Steve.
Mogę liczyć na twoją pomoc?
/Puszka.
Wiedziałem, że tak.
Przycisk - wciśnięty. Pamięć - aktywna.
Schematy - wypasione. Początek nano-mutacji.
Matryca radiacyjna - zabezpieczona.
Komputer - zabootowany.
Ulepszenie zarąbistości - zakończone.
Inicjuję przerwę na kawę.
Tworzenie sieci elektrycznej.
Początek konwersji wody...
w jedzenie.
Matryca hydratyzacji protein.
Panel kalibracji smaku.
Dostrojenie źródła wyżerki.
Załadownie maszynie ekstraśnegoo głosu.
/Cheeseburger.
Wszyscy to pokochają.
/Flint!
/Przepraszam, tato.
Pracuj nad tym, Steve.
Skanowanie dłoni.
To dopiero dziwak.
Doładowanie jednostki zasilania.
O żesz. Narka, tato.
Flint.
Nie sądzisz, że czas już odstawić tę wynalazczość i zająć się prawdziwą pracą?
Nie, czemu?
Wszystkie twoje wynalazki kończą się katastrofą.
Ptakoszczury, owszem, uciekły i rozmnożyły sie nadzwyczaj szybko.
Ale zająłem się tym problemem i pozbyłem się ich.
Billy, udawaj martwego.
Nie zarzuca się sieci tam, gdzie nie ma ryb.
- Co? - Chcę byś pracował na pełnym etacie...
- w sklepie z przynętami. - Sklep z przynętami? Nie, tato.
Przynęty to droga do kariery.
Proszę, jestem już tak blisko.
Muszę jedynie to podłączyć do źródła zasilania i wszystko zadziała.
A potem mógłbyś sprzedawać jedzenie w sklepie...
i nikt nie potrzebowałby już sardynek.
Będzie ekstra.
Przykro mi synu.
Koniec z wynalazkami.
Wiem, że mi się uda.
Mama też to wiedziała.
/Minęło już 10 lat /odkąd mama zmarła,..
/a tata wciąż nie potrafił /mnie zrozumieć, tak jak ona.
Chodź. Otwórzmy sklep.
/Sardynkowy Sklep z Wabikami /i Przynętą Tima i Syna.
Czujesz to?
/Uważaj, Dzidziusiu Brent!
/Sardynki Dzidziusia Brent.
/Ręcznie pakowane w Jedzeniowie.
/Jako wasz burmistrz wiem, że trzeba porzucić /naszą sardynkowo-żywieniową przeszłość...
/i spojrzeć w przyszłość.
/Turystyka sardynkowa!
/To dlatego bez porozumienia /z kimkolwiek...
/wydałem cały budżet miasteczka /na coś co znajduje się pod tym płótnem...
/i będzie odsłonięte dziś...
/w południe.
/Uświetnione występem samego /Dzidziusia Brenta.
Co słychać, ludziska?
- Hej. - Hej, to Dzidziuś Brent.
Co porabiasz? Ustawiasz puszki z moją dziecięcą buźką?
Czy ktoś chce zobaczyć jak przecinam wstęgę...
podczas odsłonięcia atrakcji burmistrza?
Użyję tego sprzęciora by pomóc w ratowaniu miasteczka.
Tak trzymać chłopaki. Sardynki rządzą.
- Jedzeniowo wporzo! - Złoty chłopak.
Słuchaj... Może chciałbyś wyskoczyć na to odsłonięcie?
Może ty byś się wybrał, tato? Ja popilnuję fortecy.
Naprawdę? Jesteś pewien, że sobie poradzisz?
Tak, tato. Dam sobie radę.
Więc w porządku.
Wrócę za pół godziny, kapitanie.
Dobra. Narka.
To wygwizdowo jest za małe dla mnie, Brent.
Chcę być wielki.
Chcę, by ludzie patrząc na mnie mówili "To dopiero wielki burmistrz."
I dlatego właśnie musi się udać.
Po prostu musi.
W innym razie pozostanę tycim burmistrzem tyciego miasteczka,..
pełnego tycich, sardynkowych golców.
Nie licząc mnie, prawda?
Oczywiście, że nie, Brent. Ty zawsze byłeś mi jak syn.
Czołem ludziska.
Pod tym płótnem kryje się najwspanialsza atrakcja turystyczna wszechczasów.
Potrzebujemy jedynie 17 000 gigadżuli.
/- Atrakcja tak... - Naprzód!
Co tu robisz, Flincie Lockwood?
Po prostu z szacunkiem trzymam ręce za plecami.
- Wiesz coś za jeden, Lockwood? - Nie.
Kombinator.
Błazen.
- Widzisz moje ukochane dziecię Cala? - Siemka.
Kocham go z całego serca. To mój jedyny syn.
I chcę dla niego świetlanej przyszłości.
Takiej, w której nie rujnujesz najlepszego dnia w miasteczku...
jednym ze swoich naukowych bzdetów.
- Wie pan, to za moimi plecami... - Widzisz tę soczewkę, Lockwood?
- Ona reprezentuje ciebie. - Rozumiem.
- A moje oko reprezentuje moje oko. - Spoko.
Mam cię na oku.
- O kurczę. Nieostrożny pieszy.
Załatwiłem też transmisję na żywo przez telewizję ogólnokrajową...
i ich najbardziej doświadczonego dziennikarza.
/WCZORAJ
/Wyślij stażystkę. Jest ładna i pełna werwy.
To w zasadzie jedyne czego wymaga się od telewizyjnej pogodynki.
Stażystko. Chciałabyś zrobić reportaż z nieciekawej wyspy...
po środku oceanu jako przysługę dla mojego kuzyna?
Naprawdę?
Uwierzyłbyś, Manny?
Tymczasowa profesjonalna pogodynka.
Co powiesz na to?
Witaj, Ameryko, tu Sam Sparks.
Czołem, Ameryko. Wita was Sam Sparks.
Ameryko, cześć. Nie wiedziałam, że tam jesteś.
To ja, Sam Sparks.
/W transoceanicznej podróży.
/Kiedy tu dotrze, /chcę byście przywitali ją uśmiechem.
/Zachowujcie się entuzjastycznie.
To świetny pomysł.
/Pogodna Telewizja.
/Pogoda będzie...
/czy nie.
/Przenosimy się teraz do Jedzeniowa...
/gdzie nasza stażystka odbywa /swój pierwszy dzień w pracy.
/Czy może raczej, /pierwszy szarugę w pracy
/Trochę u was pochmurno.
/Witaj, Sam Sparks, tu Ameryka.
/Jest jedzeniowy stopni i... /Oddajmy głos burmistrzowi.
/Dziękuję i witamy /widzów przed telewizorami.
/Będziecie świadkami /epokowego wydarzenia, bez wątpienia...
Uroczystego przecięcia wstęgi dokona...
ulubieniec Jedzeniowa Dzidziuś Brent!
Wciąż ma w sobie to coś.
Jestem chlubą miasteczka.
Odpalam syntezę jedzenia.
Jeżą mi się włosy na klacie. Coś się kroi.
Oto i ona. Atrakcja na którą czekał cały świat.
Sardynkowo.
Z przejażdżkami i ciekawostkami.
Spotkacie też Shamo, największą sardynkę świata...
i jego płonące koło chwały.
/Widzowie w strefie bryzgu, proszę uważać.
/Cheeseburger.
Flint Lockwood.
Jedną chwilę. Jestem w samym środku...
Wygląda na to, że w Jedzeniowie sardynki wracają do łask.
Co to było?
Przepraszam.
Nie.
Jesteś aresztowany, Flincie Lockwood.
Dzięki Bogu spowodowałeś jedynie niewielkie straty w Sardynkowie.
No bez jaj.
Nie powinienem tak z tym biegać.
/Skacz, uciekaj, /skacz, uciekaj.
- Na szczęście nikomu nic się nie stało! - Flincie Lockwood!
Nie jestem ranna, ale to nie znaczy, że nie jestem na ciebie wściekła.
O jejku. Przepraszam. Nic ci nie jest?
- Nie mogłam... - W porządku, to tylko ból.
Przepraszam, nie jestem dziś sobą.
Moja karierę diabli wzięli przez jakiegoś cymbała na rakiecie domowej roboty.
Chwileczkę.
Co masz na stopach?
Buty w sprayu. Nie da się ich zdjąć.
Super.
To mogłoby zaradzić epidemii rozwiązanych sznurowadeł.
Są zrobione z jakiegoś elastycznego, samoprzylepnego biopolimeru?
Tak.
Dokładnie.
To znaczy...
Ale się błyszczą. Jestem Sam.
- Flint. /- Steve.
- Czy to małpomyśli tłumacz? /- Steve.
Niewiarygodne. Sam to wszystko zrobiłeś?
- Uderzyłeś we mnie rakietą. - Kopnęłaś mnie w twarz.
Przeprosiłam.
Wiesz jak ciężko przebić się w świecie pogodynek?
Całe życie przygotowywałam się na tę chwilę.
Dostajesz tylko jedną szansę.
I jeśli ci się nie uda...
wracasz do czyszczenia barometrów.
Ser?
Ale to może oznaczać tylko jedno...
/Podekscytowany. /Podekscytowany.
Moja maszyna działa.
To naprawdę działa!
Twoja maszyna?
Więc tym była twoja rakieta?
Podoba ci się?
Kocham to!
To niesamowite. Tylko spójrz.
To najniezwyklejsze zjawisko pogodowe w historii.
Nie jesteś przypadkiem pogodynką?
Manny, łap za kamerę.
/Najnowsze wieści: Nasza upokorzonastażystka /najwyraźniej nie ma dość.
/Dziękuję, Patrick. /Nie uwierzycie co wam powiem...
/ale stoję pośrodku /hamurgerowego deszczu.
/Może widzieliście /deszcz meteorów...
/ale takiego deszczu /na pewno nie.
Dla miasteczka skazanego na jedzenie sardynek to z pewnością manna z nieba.
To smakuje znacznie lepiej, niż sardynki.
To będzie coś wielkiego.
/Ten jadalny deszcz /został rozmyślnie spowodowany...
/przez domorosłego majsterkowicza /Flinta Lockwooda.
Flint Lockwood?
Cześć.
Jesteś aresztowany za zniszczenie Sardynkowa.
Flint, te burgery są fantastyczne.
Producent programu stwierdził, "Wszyscy kochają jadalną pogodę."
- Jadalna pogoda. - Co?
To byłoby lepsze niż Sardynkowo.
- Możesz sprowadzić ponownie taki deszcz? - Nie.
- Nie wiem, czy... - Zrobisz to jeszcze raz?
Bez żartów.
Proszę, proszę, proszę.
- Tak.
- Nie.
- Daj mi jeszcze jedną szansę. - To był tylko przypadek.
- Wiem. - Cheesburgery z nieba...
to nienaturalne.
Mój wynalazek mógłby uratować miasteczko.
Byłbyś ze mnie dumny, tato.
Poza tym...
jest ze mną dziewczyna.
Możesz spojrzeć mi w oczy i powiedzieć, że panujesz nad tym...
i nie zakończy się to katastrofą?
Tak.
Panuję nad tym i nie zakończy się to katastrofą.
- Zgoda. - Dzięki, tato.
- Tak, jasne. - W porządku. Więc, Sam...
oto miejsce, gdzie dzieje się magia.
/Lizać. Lizać. Lizać.
/Witaj, Flint.
Musiałeś spędzić mnóstwo czasu w samotności.
Co?
Tak to działa.
Woda wpada od góry, a jedzenie wychodzi na dole.
Wystrzeliłeś go do stratosfery,..
by wywołać fazę zmiany warstwy cumulonimbusów?
To dość trafna uwaga.
To znaczy...
W chmurach prawdopodobnie jest woda...
i to dlatego pewnie tam ją wystrzeliłeś.
Dokładnie. Właśnie dlatego to zrobiłem.
- Celowo. - No właśnie.
- Racja. - Oczywiście.
No dobrze.
Maszyna pracuje na zasadzie hydro-genetycznej mutacji.
Molekuły wody są bombardowane promieniowaniem mikrofalowym...
które mutuje ich genetyczną formułę we wszelkiego rodzaju jedzenie.
Na przykład...
- Pizzę? - Tak.
- Puree ziemniaczane? - Tak.
- Fasolkę? - Tak, to też jedzenie.
- Stek? Jabłka? - Tak.
- Mus jabłkowy? BLT? - Tak.
- Wszelkiego rodzaju jedzenie. - Kurze skrzydełka?
Wszystko co znasz jako jedzenie.
- Kiełbasa bolońska. - To też jedzenie.
- A galaretka? - Lubisz galaretkę?
Uwielbiam.
Uwielbiam galaretkę. Masło orzechowe też?
Niestety, jestem na nie uczulona.
Ja też.
- Jak to się nazywa? - Alergia na orzechy.
- Mówię o maszynie. - Jasne.
Nazywa się: Flinta Lockwooda Diatoniczny Super-Mutujący...
Dynamiczny Replikator Jedzenia.
Lub w skrócie:
FLDSMDFJ.
Fliminadifisej?
FLDSMDFJ.
Fliminubahdibferej?
Fli.
Suh.
Fdifej.
Nagraj to Manny. Pokaże nam jak się tworzy jedzenie.
Teraz?
Rzecz w tym, że nie mogę...
doczekać się by pokazać ci to nagranie z sieci.
Co?
/Walcz z mocą!
Co to takiego?
Jest taki milusi.
Wciśnięcie. Złożenie. Podłączenie.
Sklejenie. Przekręcenie. Pomalowanie. Włączenie.
Patrzenie.
Nabieranie motywacji.
- Umieszczenie przycisku. - Nie wierzę, że oglądam to...
- od trzech godzin. - Wiem.
To działa.
Co chcecie na śniadanie?
/- Misio-żelki. - Nie ma mowy, Steve.
Obydwaj wiemy, jak na ciebie działają.
A może...
- Jajka. - I tosty.
Sok pomarańczowy.
- I bekon. - Bekon.
Co robisz?
Nic.
Do komputera.
Jesteś pewien, że to bezpieczne?
Bez obaw. Mam niebezpiecznościomierz, który powie nam,...
czy jedzenie za bardzo mutuje.
Co się stanie jeśli jedzenie za bardzo zmutuje?
Nie wiem. Ale to się nigdy nie stanie.
To raczej nie wybuchnie.
Co?
/Bekon.
/Cheesburgery były /jedynie początkiem...
/ponieważ układ śniadaniowy /nadciąga nad Jedzeniowo.
/Moja prognoza?
/Wierzchem do słońca.
Flint, mój chłopcze. Możesz sprowadzić lunch?
No dobra, plan jest taki:
Ty zapewniasz dalsze opady przekąsek...
pogodynka robi darmową reklamę...
ja biorę dużą pożyczkę na biznes,..
by zmienić tą dziurę w raj dla turystów.
Musisz jedynie sprowadzać deszcz jedzenia trzy razy dziennie...
codziennie, w ciągu najbliższych tygodni,..
a za miesiąc urządzimy ponowne otwarcie...
obowiązkowego punktu każdego rejsu.
I każdy, każdy...
pokocha twój wynalazek.
Tak pan myśli?
Ja to wiem.
To dopiero latające kurczaki.
/JEDZENIOWO
/SMAKOŁYKOWO
Panie Lockwood, mogę prosić o wafle?
- Falafele? - Żelki.
- Avocado. - Już podaję.
Odpadki?
To żaden problem dzięki najnowszemu wynalazkowi Flinta, Odwidzaczowi...
nazwanym tak, gdyż wyrzuca resztki jedzenia poza zasięg wzroku...
i co za tym idzie, z pamięci.
/LEJKI DO UST
Żelki!
Super.
- BLT. - Pączki.
Ciasto.
Misio-żelki.
- Ryba. - Krem brule!
Pizza nadziewana indykiem...
smażona na głębokim oleju i oblana czekoladą.
To ja, burmistrz.
Wygląda pan inaczej.
Ściął pan włosy?
Zgadza się. Dziękuję, że zauważyłeś.
- Kocham cię. - Dzięki, tato. Kocham cię.
Uwielbiam spędzać czas z tobą, tato.
Hej, tato, właśnie wracam do laboratorium.
Może wpadłbyś do mnie popatrzeć jak robię jedzenie.
Nie, dzięki.
To techno-jedzenie jest zbyt skomplikowane dla starego rybaka.
Rozumiem.
Ale tu wciąż byś się przydał.
Pracuję teraz z burmistrzem.
Już za tydzień wielkie otwarcie miasteczka.
Racja. Rozumiem.
/Flint Lockwood?
Tak?
Jutro są urodziny mojego syna Cala.
I zastanawiałem się, czy nie mógłbyś sprowadzić jakiegoś specjalnego deszczu.
Jestem dość zawalony zamówieniami.
Poza tym był pan zawsze dla mnie niemiły.
Tylko ten jeden raz...
w wyjątkowym dniu dla mojego aniołka.
Sam nie wiem.
Nie chcę przeciążać maszyny...
W porządku. Wiedziałem, że to zbyt wiele.
Chciałem tylko, by Cal zobaczył jak bardzo go kocham.
Pomyślałem, że zrozumiesz.
Wiesz jak ojcowie zawsze próbują wyrazić...
miłość i akceptację dla swoich synów.
Zaczekaj, Earl.
/Dotknąć. Dotknąć.
Mam pomysł.
Wszystkiego najlepszego w dniu urodzin.
Tato?
To twój dzień. Ciesz się.
- Kocham was. Jesteście super. - Też cię kocham, synku.
- Baw się dobrze. - Lody!
/Uwielbiam truskawkowe.
Chodź, tato.
No wiem, Cal.
To nie wygląda bezpiecznie!
Kocham cię, synku.
Wiem. Codziennie to powtarzasz.
Flint, to niesamowite.
A zaprojektowanie lodów, by utworzyły rożki...
Nie wiem co może być lepszego.
Może gorące toffi.
Hej, Flint.
Chcesz bić się na śnieżki?
W czym problem?
Nigdy nie walczyłem na śnieżki.
- Naprawdę? - Nawet nie znam zasad.
Gra się na punkty, czy...
- na śmierć i życie?
Nigdy? Spójrz, nawet Steve rzuca czekoladowymi śnieżkami.
W ten sposób?
Nie, jeszcze mocniej.
Śnieżki, śnieżki, śnieżki.
To się nazywa entuzjazm.
Śnieżka i śnieżką.
Co się dzieje, dzieci?
/Lody tu, lody tam...
/wszystkim podobają się słodkości /sprowadzone przez Flinta Lockwooda...
/wraz z podmuchami mroźnej zabawy, /którą burmistrz nazwał...
/dniem lodowej zadymki.
/Zaprasza także ludzi z całego świata, /by wsiedli na statki...
/i przybyli w sobotę...
/na wielkie otwarcie Smakołykowa...
/miasteczka prawdziwie a` la mode.
/Miasteczka naprawdę /pokrytego lodami.
/Spośród lodów, /widzów Pogodnej Telewizji...
/pozdrawia Sam Sparks.
/Flint, to najlepsze /śniadanie w historii.
No właśnie!
Wyszukiwanie. Odgrywanie ról.
Dzwonienie.
Czekanie.
- Sam Sparks. - Odkładanie.
Żałowanie. Nabieranie wiary w siebie.
Mówienie co się robi.
- Flint? - "Cześć, Sam, co słychać? To miło.
Pomyślałem sobie, czy nie poszłabyś jutro ze mną na ra... "
na czynność.
- Dobrze. - Świetnie, na razie. Spotkajmy się w lesie.
Załatwione. Muszę lecieć, Steve.
Miej oko na laboratorium.
/Steve.
/Fosterowi wciąż nie udało się /nikogo wyautować.
Dokąd idziemy?
Donikąd. Pomyślałem sobie, że było by fajnie...
wybrać się wspólnie na spacer.
Jak to robią przyjaciele.
A cóż to takiego?
Uwielbiam galaretkę.
Nigdy o nic nie prosiłaś, więc...
zrobiłem to za ciebie.
Flint?
Chodź ze mną.
Ale jak ty...
Sprowadziłem deszcz galaretki, potem pozierałem ją Odwidzaczem...
potem przywiozłem ją tu i uformowałem...
w gigantyczną, plastyczną galaretkowatą babkę. Nic wielkiego.
Wszystko jest z galaretki.
To pianino, lampy...
wieża stereo, galaretka, akwarium...
Venus z Milo z twoja twarzą...
obok posągu Davida, także z twoją twarzą.
No chodź. Sam. Na co Czekasz?
Na nic!
Kula armatnią.
Na dechę.
Po co to zrobiłem?
- Więc... galaretka. - Właśnie.
Jest stała, płynna...
elastyczny polimer złożony z łańcuchów polipeptyd, ale jadalny.
To znaczy...
dobrze smakuje.
- Dlaczego to robisz? - Co takiego?
Mówisz coś supermądrego, a później wycofujesz się z tego.
Potrafisz dotrzymać tajemnicy?
Nie.
Ale tym razem, oczywiście, że tak.
No dobrze. Cóż, dawno temu ja też byłam...
kujonem.
Też?
Kiedy byłam małą dziewczynką...
miałam włosy związane w koński ogon i nosiłam okulary...
i miałam kompletnego bzika na punkcie pogody.
/Inne dziewczynki chciały Barbie.
/Ja chciałam /Radar Dopplerowski 2000 Turbo.
/Ale inne dzieci /naśmiewały się ze mnie
/śpiewając głupią piosenkę
/Czterokoka, czterooka
/musi nosić okulary.
Kontynuuj.
Więc zmieniłam wizerunek...
porzuciłam naukowe marzenia...
i już nikt się ze mnie nie śmiał.
I chociaż wciąż powinnam nosić okulary, nie robię tego.
- Założę się, że świetnie w nich wyglądasz. - Nieprawda.
I zakładamy.
- Co? - Nic takiego.
Chwileczkę.
To galaretkowa frotka.
A teraz wielkie odsłonięcie.
Już wcześniej byłaś ładna...
ale teraz...
jesteś piękna.
Nieprawda. Nie mogę się tak ludziom pokazać.
Dlaczego nie?
Przecież to prawdziwa ty, zgadza się?
Mądra.
W okularach.
Któż nie chciałby cię takiej zobaczyć?
Nigdy nie spotkałam nikogo takiego jak ty, Flincie Lockwood.
Ani ja.
Oprócz ciebie.
/Odbierz telefon
To twój telefon?
To dziwne. Ktoś musiał zmienić mi dzwonek.
To burmistrz. Pozwolisz, że odbiorę?
Jasne.
- Śmiało, odbierz. Nic nie szkodzi. - Przepraszam. To ważne.
- Muszę lecieć. Późno się robi. - Wyjdę tylko na chwilkę.
/ŚLINIOSZKI
Przyszedłeś, tato. Mam ci tak wiele do powiedzenia.
- Wyglądam odpowiednio? - Wyglądasz świetnie. Chodźmy.
/Prawie pocałowałem dziewczynę.
- Jestem Dzidziuś Brent. - To było najbardziej znane...
- Powinienem być na liście. - Cześć, Brian.
Wpuszczasz tego kolesia? To kujon.
Co słychać?
Dziękuję bardzo. Dziękuję.
Toast za Flinta i jego przepyszne steki.
- Dzięki. Dziękuję. - Niezły lokal.
Dziękuję.
- Flint Lockwood. - Earl.
Bez dachu.
Po prostu nadstaw talerz.
Sprawiłem, że dziś pada to co lubisz:
Mięso.
No dobrze.
Wiesz, że jutro jest wielkie otwarcie miasteczka?
Burmistrz poprosił mnie o przecięcie wstęgi.
Powiedział, że mój wynalazek ocalił miasteczko.
Nie jesteś ze mnie dumny?
Cóż...
czy te steki nie wydają ci się za duże?
Tak, to duży stek. Nie wszystkie steki są tej samej wielkości.
Słyszałeś w ogóle co powiedziałem?
Rozejrzyj się, synu.
Nie jestem pewien, czy to przysłuży się ludziom.
Może powinieneś pomyśleć nad wyłączeniem tego ustrojstwa.
Ono wszystkich uszczęśliwia.
Z wyjątkiem ciebie.
Może wreszcie zaakceptujesz mnie takiego jakim jestem...
zamiast namawiać mnie do nudnej pracy w sklepie z przynętą?
Cóż...
Wygląda na to, że wiesz co robisz.
Chyba po prostu zejdę ci z drogi.
Idź duchem czasu, człowieku.
Nic mu się nie podoba.
Chce po prostu złapać cokolwiek dobrego stworzyłem i rozgnieść to.
Spore te hot-dogi.
Kurczę.
Jeszcze nie jest tak źle.
- Prawda, Steve? /- Żółty.
Masz rację.
Niebezpiecznościomierz wskazuje żółty.
Nie wiem co robić.
/Ja wiem...
Ogłaszam, że te hot-dogi są pyszne!
O, nie.
Jak się tu dostałeś?
Jutro wielki dzień, Flint.
Przyszłość całego miasteczka zależy od twojej jedzeniowej pogody.
Mam ochotę na makaron.
Jakieś lekkie przystawki. Wiem, że nas nie zawiedziesz.
Myślę, że powinien pan coś zobaczyć, burmistrzu.
Co?
To jest struktura molekularna hot-dogów z zeszłego tygodnia.
A to struktura hot-dogów, które spadły dzisiaj.
Maszyna używa promieniowania mikrofalowego,..
by zmodyfikować genetyczny skład jedzenia.
Im więcej chcemy, tym więcej chmur musi wejść w reakcję...
więcej promieniowania powstaje, i więcej molekuł jedzenia może nadmiernie zmutować.
Sądzę, że dlatego jedzenie staje się za duże.
Oto co usłyszałem:
"Bla, bla, bla, naukowe brednie... większe."
A większe jest lepsze.
Każdemu spodobają się nowe, większe porcje.
Mnie na pewno.
Mój tata sądzi, że powinienem to wyłączyć.
Ojcowie nigdy nie rozumieją takich geniuszy, jak my.
Ale co jeśli...
Potrzebujesz aprobaty jednego członka rodziny...
gdy możesz ją otrzymać od miliona znajomych?
Nie wspominając o tym małym kotleciku, Sam Sparks.
I mnie.
Zawsze czułem, że jesteś mi jak syn, Flint.
I będę z ciebie taki dumny, gdy jutro przetniesz wstęgę...
ocalisz miasto...
i udowodnisz wszystkim, jak wielkim jesteś wynalazcą.
Więc będzie tak:
Utrzymasz to na chodzie...
dostaniesz wszystko, czego pragniesz...
i będziesz tak wielki, za jakiego cię uważam.
Albo to wyłączysz...
wszystko zniszczysz...
i już nikt nigdy cię nie polubi.
Twój wybór.
/Wybór.
Wybór.
Dobrze.
W końcu większe jest lepsze,..
prawda?
O tak.
/Spaghetti. Szparag. Seler. /Chleb czosnkowy. Klopsik. Krewetka.
- Dla mnie wygląda bezpiecznie. - I higienicznie.
/Kto jest głodny?
/Witamy turystów w Smakołykowie.
/To się nazywa wielki burmistrz.
/Rozkoszujcie się nacho-serowymi /gorącymi źródłami.
/Pozwólcie dzieciom jeść każde /niezdrowe smakołyki, jakie tylko chcą...
/w naszej kompletnie nienadzorowanej /Strefie Dziecięcej!
Mam żelki zamiast zębów.
A po całej zabawie...
zobaczcie zachód słońca ponad Mount Resztkowestem.
Przed którym chroni nas /ponoć niezniszczalna tama.
Są tu dziś ludzie z całego świata...
/od Chin, aż do wschodniej Virginii.
/Jak sądzę są tu też /jacyś Kanadyjczycy.
- Musisz na to spojrzeć. - Dlaczego nie transmitujesz?
Chyba tym właśnie powinnaś się zajmować.
Jest jeden problem. Jedzenie zaczyna być zbyt duże.
Wiem, to świetnie. Większe porcje. Każdemu się to podoba.
Nie jestem pewna, czy postępujemy właściwie.
Co jeśli ugryźliśmy więcej, niż możemy przeżuć?
Po raz pierwszy w życiu wszystkim podoba się to co zrobiłem.
Dlaczego nie potrafisz cieszyć się wraz ze mną...
i powiedzieć jakiegoś pogodowego żartu. Rany...
/I żeby nie przedłużać...
/bohater naszego miasteczka /i mój metaforyczny syn...
Flint Lockwood.
Dziękuję. Dziękuję wszystkim.
/- Podpisz mi krewetkę. - Dziękuję.
- Tak, tak. - Kocham was.
/Podziwiam twoje odchyły, koleś.
Brent, musisz przekazać ceremonialne nożyce.
Ale...
Nie.
/- Nie możesz. Nie możesz ich wziąć. - Proszę.
Jestem Baby Brent.
/Ubierz się z powrotem.
Kim jestem?
Śmiało, Flint.
Wszyscy cię kochają.
/Lockwood! Lockwood! Lockwood!
/Niebezpieczeństwo.
Solno-pieprzowy wiatr?
Oregano.
Mamma mia.
Zaczekaj, Sam. Mogę to wyłączyć.
Spokojnie mały, wszystko będzie dobrze.
O nie.
- Proszę wybaczyć. - Wypraszam sobie.
- Wybaczy pan. - Nie ma sprawy.
Nie.
- Misio-żelki. - Nie teraz, Steve.
/Przyprawy? Sól? /Pieprz?
Flint.
Tu Sam Sparks, na żywo z Smakołykowa,
gdzie makaronowe tornado...
/Lubimy oglądać burze, Sam, /ale wyglądasz jak kujon.
/Kilkoro dzieci pozostało odciętych na drodze tornada.
Brzuszek mnie boli
Cal.
/Cóż to takiego? Frotka? /Nie widziałem ich od 1995 r.
/Co? Mamy naprawdę groźną /sytuację meteorologiczną.
/Wkrótce powrócimy do tej burzy,..
/a Sam miejmy nadzieję /będzie wyglądała nieco atrakcyjniej.
Steve, musimy zauploadować kod kasujący i wyłączyć...
Co pan tu robi?
Przez ostatnie 10 minut zamawiałem obiad.
- Coś nie tak? - Muszę zatrzymać maszynę.
Przeze mnie wszystkim grozi niebezpieczeństwo.
Nie może być tak źle.
- Nie. - Spadam stąd.
Wciąż mogę zatrzymać zamówienie kodem kasującym.
- Wysyłam kod. - Wróciłem.
Muszę dostać się do przycisku.
/Bawić. Cieszyć. /Bawić.
Hej, Flint. Miło było cię trzasnąć.
Bez chrzanu.
To była jedyna droga, by skomunikować się z maszyną.
Co dokładnie zamówiłeś?
Wyżerkę w stylu Vegas.
Żelka. Arbuz. Pianka. Precel. Suszi.
Cheeseburger. Precel. Sałatka jajeczna. Truskawka. Pianka.
Truskawka.
- Wszyscy cali? - Tak.
Niech ktoś mi pomoże.
Proszę mi pomóc.
To mój syn.
Potrzebujemy lekarza.
Jest tu jakiś?
Je jestem lekarzem.
Ty?
Byłem, w Gwatemalii.
Przybyłem tu w poszukiwaniu lepszego życia.
Niezła decyzja, co?
Co z nim, doktorku?
Jest w śpiączce jedzeniowej.
Zbyt dużo niezdrowych łakoci.
Potrzebuję selera, szybko.
Proszę.
- Tatusiu? - Och, Cal.
Kocham cię, synku.
Chyba wszystko wróciło do normy.
Jeszcze nie.
To tornado to był rozweselacz doustny w porównaniu do tego co nas czeka.
- Co to jest rozweselacz doustny? - Daj nas na antenę.
Jazda.
/Urocza relacja, Nancy. /Hej, czterooka.
/Wypchaj się, Patrick.
/Za chwilę znajdziemy się /w epicentrum idealnej burzy pokarmowej,
/która rozprzestrzeni się /na cały świat.
/Obliczyłam przyspieszenie Coriolisa /dla układu burzowego.
/Najpierw uderzy w Nowy York,...
/potem Paryż,..
/potem szlak Jiayuguan /we wschodnich Chinach.
/A za cztery godziny cała północna półkula /będzie wyglądała jak kogel-mogel.
Flint?
Cześć, tato.
Co ty wyprawiasz?
Próbowałem wszystkim pomóc,...
ale zamiast tego wszystko zniszczyłem.
Jestem po prostu nic nie wartym śmieciem.
Więc sam siebie wyrzuciłem.
Razem z tymi durnymi wynalazkami.
To jest śmieć.
Synu, gdy twoja łódź jest,.. gdy łapie przechył...
i przestaje płynąć, wiesz...
Bez obaw, tato. Rozumiem.
Mama myliła się codo mnie.
Nie jestem wynalazcą.
Powinienem był rzucić to, jak mi radziłeś.
Cóż...
gdy pada, zakładasz płaszcz przeciwdeszczowy.
Tato, wiesz, że nie rozumiem tych rybnych meta...
Co?
Mój fartuch.
Chodź, Steve. Mamy diem do scarpowania.
Pobieranie kodu kasującego.
Przeprojektowanie. Virtualizacja.
Cięcie.
Spawanie. Kucie.
- Kablowanie. - Pomaganie.
Testowanie.
Tak.
Latający samochód 2.
Teraz ze skrzydłami.
Miałem kiedyś podobnie zrąbany sen.
Mam makaron na głowie.
Uciekajcie.
Koniec ze szkołą!
/Wciąż bez powodzenia /pod koniec trzeciej zmiany.
Słuchajcie.
Chcę przeprosić.
Zwłaszcza ciebie, Sam.
Ale mam plan.
Ten flashdrive zawiera kod kasujący.
Polecę w sam środek tej burzy, podłączę go do maszyny...
i wyłączę na zawsze...
podczas gdy wy zajmiecie się ewakuacją używając chle...
To wszystko jego wina. Brać go.
Na niego!
Dorwać Flinta.
Rozbujajmy jego samochód.
Hej!
Ten bajzel powstał z naszej winy.
Sam nawet nie ochroniłem własnego syna.
Jestem tak samo zły na Flinta jak wy wszyscy.
I jak tylko wysiądzie z samochodu sprzedam mu liścia.
Wiem, że to on stworzył to całe jedzenie, ale my go o to prosiliśmy.
I teraz nadszedł czas, byśmy za to zapłacili.
Dziękuję, Earl.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
- Zacznijmy budować łodzie. - Właśnie.
Zbuduję łódź.
Lecę z tobą.
Będziesz potrzebował kogoś, by nawigować wewnątrz burzy.
Nie pozwolę ci samemu tego zrobić.
- Tak mi przykro, sam. - Żarty sobie robisz?
- Pomyślałem sobie, że może... - Nie.
Dobra.
- Będziesz potrzebował drugiego pilota. - Jesteś też pilotem?
Tak. Zajmuję się też fizyką cząsteczkową.
- Naprawdę? - Nie, to był żart.
Jestem także komikiem.
- Zróbmy to. - Lecę z wami.
Nie musisz, Brent.
Właśnie, że muszę.
Odkąd byłem dzieckiem sława ułatwiała mi życie.
Ale to wszystko było złudzeniem.
Może tam w górze dowiem się kim naprawdę jestem.
Raczej nie ma już miejsca w samochodzie...
Brent.
No dobrze.
Powodzenia, synu.
/Steve.
Zupno-fasolkowa mgła.
Manny, użyj wycieraczek.
Maszynę otacza silny opad pokarmowy.
Zupełnie jakby była...
Wewnątrz gigantycznego klopsa.
Woda napływa z góry,..
/a pokarmowy huragan wypływa od dołu.
Dobrze, że noszę pieluchę.
Ktoś zamawiał pizzę?
/Trzymajcie się.
Ściga nas pizza?
Myślące jedzenie? To niemożliwe.
Chyba, że jego molekularna struktura zmutowała w super-jadło!
Zostało genetycznie zaprojektowane, by chronić FLDSMDFR.
Pizza.
/Pizza. Pizza. Pizza.
Było blisko. Wyobrażacie sobie co byśmy zrobili bez tego kodu?
- Sklep z Przynętami Tima. /- Tato.
Nic ci nie jest, to świetnie.
Muszę cię prosić o przysługę, /od której zależy los całego świata!
Nie ma sprawy. Czego potrzebujesz?
Idź do mojego laboratorium, zaloguj się na komputer i wyślij mailem plik na moją komórkę.
W porządku.
- Może ja poprowadzę? - Niech będzie.
Radzisz sobie znacznie lepiej ode mnie.
Plan jest taki:
Sam i ja dostaniemy się do środka mięsoidu przez dopływ wody,..
który powinien na doprowadzić do samego FLDSMDFJ-a.
Manny, ty i Steve zostaniecie w samolocie. Nie psikaj tym.
Jak tylko tata wyśle mailem kod, zniszczymy maszynę...
i spotkamy się z wami u wylotu...
- Ile pozostało do zniszczenia świata? - 20 minut.
Tuż przed tym.
A co ze mną? Co ja mam robić?
Będziesz prezydentem tylnego fotela.
Ustawić właz.
Obrócić samochód.
Panie przodem?
Nie?
Niech będzie.
Zaczekajcie na mnie.
Świetnie. Już w porządku.
Jeśli zostaniemy na tym kursie, powinniśmy trafić prosto do...
Jesteśmy zespołem.
Wylądowaliśmy w czymś w rodzaju kanału wentylacyjnego.
Jeśli pójdziemy tędy powinniśmy znaleźć Fliminadifisej na końcu tego szybu.
Brent, złaź z tego ciasta.
Że co?
O rany.
/Witaj, Flint.
To gorący olej.
/Odbierz telefon
/Odbierz tele...
Tata. To wspaniale.
Na ekranie jest plik opisany jako "kod kasujący".
- Co? /- Przesuń go nad okno maila,..
wpisz moje imię, i naciśnij "wyślij".
- Okno? /- No dobrze, tato...
Widzisz coś wyglądającego jak kawałek papieru?
Użyj myszki, by to przeciągnąć.
- Przeciągnąć? Przeciągnąć. - Przeciągnąć.
/Rozumiesz? /To dobrze. Świetnie.
Nie da się.
Przeciągnij go w poprzek pulpitu.
- Nie zadziałało. - Oczywiście, że nie! Wiesz co?
/Szybciej, szybciej.
/Wciągnąć żagle. Spieczcie ten chleb. Czas nam się kończy.
Wynośmy się stąd. Gazem!
Uda nam się. Dalej, ruszać się.
Dobra robota. O to chodzi. Wszyscy do doków.
Czekajcie, czekajcie.
Muszę wam coś powiedzieć.
Na razie, frajerzy.
Bon voyage.
I bon appetit.
- Cal. - Calvin.
Wracaj tu, Cal.
- Żarcina. - Cal.
Nie stracę cię ponownie.
Kochanie.
Trzymaj się mocno, Calvin.
Sterować na południe. Musimy być przed czołem burzy.
- Co teraz? - Wciśnij "wyślij".
Flint, Fliminubahdibferej jest tam!
- Pośpiesz się, tato. - Wyślij, wyślij.
Znalazłem.
Tato? Słyszysz mnie?
Tato?
Słyszycie?
Ja cię kręcę.
W nogi.
Sam nie wiem. Są całkiem milusie.
Ten na przykład sam podszedł i...
/Dorwał mnie!
- Pożarły Brenta. - Pożarły Brenta.
Tato, jestem otoczony przez ludożerne kurczaki.
/Więc jeśli to koniec...
/dzięki za próby /przemówienia mi do rozumu.
/Trochę późno /to do mnie dotarło.
/To tyle, pa.
Tata.
Oddawaj telefon.
Dzidziuś Brent?
Już nim nie jestem.
Jestem Kurczak Brent.
I wreszcie działam na rzecz społeczeństwa.
Kopniak w krocze.
A teraz pędźcie szalone dzieciaki ocalić świat.
Udało ci się, Kurczaku Brent. Na prawdę ci się udało.
Ruszajcie!
Powinien być na końcu tej... dziury.
To orzechowe chrupki.
Jeśli któreś z nas go dotknie wpadnie we wstrząs anafilaktyczny.
Tak naprawdę to nie jestem na nie uczulony.
Powiedziałem to raczej, żebyś mnie polubiła.
Więc twoim zdaniem bycie alergikiem czyni bardziej atrakcyjnym?
Wąsy.
Wą...
- Obwarzanek z sezamem. - Taxi.
- Taxi.
Prosiłem o dodatkową musztardę.
/DZIŚ JEST KONIEC ŚWIATA /JURTO JEST KONIEC ŚWIATA
/DZIŚ JEST KONIEC ŚWIATA
Miałem rację.
Gorącej herbaty?
Powiedział "gorącej herbaty"?
"Zostaniesz zmiażdżony przez ogromną kukurydzę".
W nogi!
/Wygląda na to, że pokarmowa burza /działa według niezwykłego schematu...
/uderzając w najsłynniejsze /elementy krajobrazu
/rozprzestrzeniając się /na cały świat.
Co to było?
Pospieszcie się.
Gdy już podłączę telefon do FLDSMDFJ-a i zniszczę go...
pociągnę dwukrotnie za lukrecję, a ty wciągniesz mnie z powrotem.
Brzmi genialnie.
O nie.
Skaleczyłaś się?
To tylko draśnięcie.
Brent, musisz zabrać sam do samolotu, by dostała zastrzyk przeciwalergiczny.
Jedną chwilkę.
Co? Nie.
- Puść, Sam. - Nie zostawię cię.
Flint, nie wydostaniesz się stamtąd.
Nie jest idealnie.
Chodź z nami. Zaczniemy wszystko od nowa.
Będziemy żyć pod ziemią i ubierać się w bekon.
To nie jest dobry plan.
Jest, jeśli pozwoli mi nie stracić cię.
Słuchaj, lubię cię.
Jak przyjaciela?
Nie.
Lubię cię tak, jak cię lubię na prawdę.
Ja też.
Z tym, że ciebie.
Żegnaj, Sam.
Flint. Nie.
Trzymaj się, Sam.
Dr. Manny ma lekarstwo na twoją twarz.
/Pikle.
/Burak.
/Banan.
/Truskawka.
- Już pędzimy, Manny. Pospiesz się - Trzymaj się, Sam.
Kołuję nad wylotem.
/Przerażony.
/Misio-żelki.
/Baw sie z nami, baw się z nami. /Zjedz nas.
/Głodny.
/Głodny. Misio-żelki. /Misio-żelki. Steve głodny.
/Steve umiera z głodu. /Głodny, głodny.
Manny. Gdzie jesteś?
- Chyba dotknęła orzeszka. - O kurczę.
Kukurydza.
Chwytanie.
Wiązanie. Rzucanie.
Czekanie.
Huśtanie.
Wybacz druhu. Bufet zamknięty.
/Walcz z mocą!
Tato.
Nie.
Gdy pada zakładasz płaszcz...
z butów w sprayu.
I były kurczaki...
Gdzie jest Flint?
Nie!
Wiem, dziecko.
Wiem.
- Super. - Wporzo.
Flint?
Przykro mi.
Twój syn był wielkim człowiekiem.
- Steve. /- Steve.
- Flint. - Brent.
- Flint. - Cal.
/- Steve. - Flint.
- Earl. - Flint.
- Ktoś... - Steve.
Sam.
Flint.
Sam.
- Flint. - Flint.
- Tato. /- Steve.
Flint.
Słuchaj, gdy... Gdy obierasz kurs...
Jeśli nie jest prosty...
Na litość boską.
/Jestem z ciebie dumny, Flint.
/Jestem zdumiony, /że ktoś tak zwykły jak ja...
/mógł być ojcem kogoś /tak niezwykłego, jak ty.
/Jesteś utalentowany, /absolutnie oryginalny.
/A twoje laboratorium /zapiera dech w piersiach.
/Twoja mama zawsze wiedziała, /że zostaniesz kimś niezwykłym.
/I gdyby dziś żyła, /powiedziała by nam:
/"A nie mówiłam".
/Słuchaj, kiedy zdejmę to z głowy,..
/i usłyszysz ode mnie /rybną metaforę...
/wiedz, że znaczy ona:
Kocham cię synu.
Ja też cię kocham, tato.
To na czym stanęliśmy?
Miałeś mnie pocałować.
Oddałabyś pocałunek?
Dlaczego się nie przekonasz?
Bo nie chcę spróbować i znowu zaliczyć plamę.
- Po prostu pocałuj mnie. - No wiesz...
Jestem kurczakiem!
/KONIEC
To była nieprzemyślana decyzja.
/tłumaczenie i korekta /polishchaser1
/hehe:)